Hoe kunnen we HET VAKMANSCHAP van stadshoveniers delen met de stad?

In elke stad circuleren reststromen: materialen die vrijkomen bij onderhoud, bouw of beheer. Het onderzoeksproject RE-source onderzoekt hoe deze stromen niet als afval, maar als waardevolle bron kunnen worden gezien.

Voor dit project bracht ik in twee maanden een specifieke reststroom van Rotterdam in kaart: stedelijk plantmateriaal. Bomen, struiken en planten worden voortdurend verplaatst, gesnoeid of vervangen. Met dat groen beweegt ook de kennis van de mensen die ermee werken: de hoveniers, kwekers en groenbeheerders van de stad.

In De Groene Intocht volgde ik de routes die planten afleggen door de stad en door de gemeentelijke organisatie. Van kwekerij tot plantsoen, van snoeiwerk tot herplanting. Door deze bewegingen zichtbaar te maken, ontstaat een ander beeld van stedelijk groen: niet als stil decor, maar als een dynamisch systeem dat continu in beweging is.

Als ontwerpvoorstel ontwikkelde ik een jaarlijkse, feestelijke intocht van het groen. Een moment waarop planten die de stad binnenkomen letterlijk zichtbaar worden gemaakt en samen met bewoners worden gevierd.

Daarnaast richtte het project zich op de kennis van de stadshoveniers. Hoe kan hun vakmanschap — dat normaal vooral achter de schermen blijft — vaker worden gedeeld met bewoners? Door hun kennis te delen verminderen we het stigma rondom deze vakmensen. Niet alleen tijdens een jaarlijks ritueel, maar juist in de dagelijkse interactie in de wijk. . 

credits

Opdrachtgever: Re-source

Foto’s: Esther van de Wiel