Wat betekent het om ergens opnieuw te beginnen? En wanneer voelt een plek eigenlijk als thuis?

In Zeeland is het een komen en gaan van mensen. Migranten komen er naartoe voor werk, terwijl veel jongeren de provincie juist verlaten voor studie of nieuwe kansen in de stad. Voor de tentoonstelling Nooit Meer Werken in het Zeeuws Museum onderzocht ik deze bewegingen van vertrek en aankomst.

Ik sprak met migranten die ooit naar Zeeland kwamen om te werken, en met Zeeuwen die hun thuis juist verlieten voor werk of studie elders. Wat betekent het om ergens opnieuw te beginnen? En wanneer voelt een plek eigenlijk als thuis?

Veel van de migranten ontmoette ik in Phonehome in Vlissingen — een belwinkel waar mensen belkaarten kopen of geld naar familie in het buitenland sturen. Een plek waar dagelijks verbinding wordt gemaakt met andere delen van de wereld, maar waar de gemiddelde witte Zeeuw niet snel een voet binnen zou zetten.

De gesprekken die daar ontstonden werden onderdeel van de installatie. Bezoekers konden in de belwinkel de hoorn van de haak nemen en luisteren naar de verhalen van mensen die tussen verschillende plekken leven. Zo vertelt Charly hoe zij na haar eindexamen Zeeland verlaat om te gaan studeren. Idris deelt zijn verhaal over zijn vlucht uit Afghanistan en het openen van een winkel in Vlissingen. Victoria vertelt waarom zij Spanje verliet om in Zeeland te werken, en Prem blikt terug op zijn 34 jaar werken op de Schelde in Vlissingen.

Ook hoor je het verhaal van John, een expat die over de hele wereld werkte, en van Wendy, de eigenaresse van de belwinkel, die dagelijks mensen ziet binnenlopen die contact zoeken met hun thuis ver weg.